دانلود آهنگ بامداد خیال پایانی خوش

جریده رفتم دیدم زمین سبزم سرده
دست و پا زده بیرون از لای آجرها
یه شهر اندر دشت قد صد تا درندشت
پر از توده ولی خالی از صدای برنده

اینجا دیگه جای زندگی نیست واسه پرنده
بعد فارغ از تحصیل شدن همه چی چرنده
همشون راه میرن ولی بی خبر که جای قلبو
گرفته غده سرطان از عقده های تپنده

میکشن به مخت رنده
بیست چهار هفت روز هفته
یه تیر تو هفت تیر زیر فک
میلرزه دستت از شکت

دمار از روزگارشون میاره در این زمونه
تو بلوار هفت تیر افتادن بدن ها بی جون
مثل درختای ولیعصر از جوب زده بیرون

کلاغ ها میخونن سرود آدما ولی ساکتن
دم دکه صفه میخرن همشهری بیشعور
همه از آینده خالی میخورن هی * دیروز

من مثل آسمون این شهرم
دستاتو باز بازه باز کن
از رنگ خون و از این آهن نمیترسم
طنابو گره ی دار کن
همشو بنداز گردن من
من اگه قصه بشم بسه

نوروز شده کهنه ولی این شهر خلوته
به نام صلح هیچ تپانچه ای دستم نده
کمر این کوچه ها هنوزم معوج کجه
کار حزب گشنه ها با تشنه ها لجه

تو دره ی عمر ما زد یه باد خوش
خیال صعود و سقوط از یادمون رفت یه آن
دیدیم به آزاد بودن میارزه نبودن تو بند
چه شجاعانه بود خیال پایانی خوش

تو پیاده رو ها همه زل زدیم به اخبار
تا که لباس کارمون از تنمون وا رفت
مامان گفت بیا شام یخ کرد بدو
تو با خودت فکر میکنی چی شد همه چی به * رفت

شهر بیشتر از پلاستیک آدم تف میکرد
آسمون چرک میکرد کلی نفت ول میکرد
لباسا لک میشدن ماشینا تمیزتر
کوچه رو خون میگرفت دی که میشد از هیفده

این همه زخم رو این نسل به کجا میرسه
به کدوم قله تو این دشت میشه دلبست
نصف شبا زیر پنجره رد میشه یه ولگرد
میگه سوزن خیاط تا ابد رفته تو جلدم

من همینم تا ابد
بی وطن بی هوا
بی راه بی کفن